Morgen stappen we alweer op het vliegtuig om weer naar Nederland terug te gaan. Terug naar huis!

Maar na bijna een jaar in Amerika moet ik zeggen dat dit ons thuis is. Het is dan wel niet ons eigen huis en we hebben de meubels niet zelf uitgezocht maar het voelt als thuis.

We hebben veel nieuwe mensen leren kennen. Nieuwe dingen gezien. Mattias heeft een hoop nieuwe dingen geleerd. Ondertussen spreekt Sifra accentloos engels en zelfs Jaïr begint in het engels te kletsen. Jaïr heeft het grootste deel van zijn korte leventje al in Amerika gewoond. Kortom we zijn hier behoorlijk gesetteld.

Natuurlijk wisten we vantevoren dat we na een jaar weer naar Nederland terug zouden gaan. Maar we zouden het ook niet erg gevonden hebben om er nog een jaartje aan vast te plakken.

Eigenlijk ben ik verbaasd over mezelf. Want vaak als we op vakantie zijn zie ik er op een gegeven moment weer naar uit om naar huis te gaan. Maar met uitzondering van een enkele keer in de winter heb ik weinig heimwee gehad. Natuurlijk wil ik graag mijn familie en vrienden weer zien. Maar het liefst stap ik daarna weer op het vliegtuig richting Amerika.

Toch is het nu tijd voor Mattias om alles wat hij in Amerika geleerd heeft over te brengen aan zijn collega’s. En zoals met zoveel dingen in het leven komt ook aan dit goede een eind! Ons Amerika-avontuur is over!