Na een vlucht van 8,5 uur landen we in Nederland! Ik heb geen oog dicht gedaan want zodra ik een beetje begon te dommelen werd mijn lieftallige zoontje weer wakker. En als het zo stil is in het vliegtuig dan wordt ieder huiltje gehoord. Gelukkig zat er een hele geduldige man naast Jair en mij. Gebedsverhoring!
Als we het vliegtuig uitstappen gaan we even op ons gemak toiletteren en lopen we richting de loopband. Daar draaien nog maar een paar koffers op rond en die zijn bijna allemaal van ons. Ja, we hebben 11 stuks bagage en dan nog handbagage, een kinderwagen en een autostoeltje. De vorige dag hadden we, omdat 2 koffers te zwaar waren (lees, meer dan 30 kilo), op het vliegveld van Minneapolis nog een extra koffer moeten kopen. Dus anders hadden we er maar 10 gehad!
Maar gelukkig staan onze lieve familieleden ons, met spandoek en al, op te wachten. En hoeft mattias maar een paar meter in z’n eentje twee karren te sjouwen.
Eindelijk zie ik dan ook ons kleine neefje Samuel die geboren is toen wij in Amerika woonden. We gaan met z’n allen wat drinken en gaan dan met al onze spullen naar de auto’s. Gelukkig passen alle spullen in twee auto’s.
Dan arriveren we in Arnhem. De dames die in ons huis hebben gewoond hebben duidelijk hard gewerkt om alles schoon te maken. Zelfs onze koelkast is gevuld zodat we die dag niet meer naar de winkel hoeven te gaan.
Als we de kids ’s middags in bed leggen komen nog twee vrienden langs om echte hollandse kaas langs te brengen en om hun pasgeboren zoon te showen. Heel leuk om mensen weer te zien na zo’n lange tijd!
Regelmatig wordt me gevraagd hoe het nu is om weer in Arnhem te zijn; nou, buiten dat er wat nieuwe gebouwen staan, een speeltuintje is gebouwd om de hoek en we nieuwe bestrating hebben is er weinig veranderd. Het lijkt wel alsof we amper weg zijn geweest!!!

juli 7, 2007 at 5:12 am
Joehoe
, heb er naar uitgekeken om jullie weer te zien, welkom thuis! Zijn jullie al een beetje bijgekomen?
groetjes Nicoline